تاريخ درج مطلب : ١٦/٠٦/١٣٨٥	نسخه قابل چاپ
طلوع امید

بسم الله الرحمن الرحیم

چه خبر است، آسمان شاد و خورشید لبخند زنان، 14شعبان است و ملا ئک درتکا پو. همه به هم شاد باش می گویند، بین ملا ئک نجواست، کدام ملک گهواره مهدی را تکان می دهد.

و اینک غروب 14 شعبان. اذان مغرب است و نماز مغرب، سفره افطار پهن است. لحظه افطار و دعا، نرگس سلام الله علیها روزه اش را افطار می کند. عمه امام زمان هم میهان است و مدعو. همه منتظر میهمان جدیدند.

و اینک نیمه شعبا ن است. ملائک در آسمان به هم شاد باش می گویند. هلهله ای برپاست، گلهای هزار پر لبخند ملیحی بر لب دارند. شقایق ها شاد و خندانند و عطر بوی گل محمدی همه فضا را پر کرده است. سبزی گیاهان جلا دهنده چشم هاست و نسیم زیبای بهشتی جلا دهنده قلبها.

در همه جای عالم غوغاست. هد هد سلیمان می رود تا خبر تولد منجی عالم بشریت را به همه عالم بدهد. عصای موسی از غربت در آمده است و انگشتر سلیمان به بزرگترین افتخارش رسیده است. اینک وقت آن رسیده که تخت تمام بلقیس ها فرو پاشد و به سوی مهدی آیند، مسیح خوشحال است که امامش آمده و پشت سر او اقتدا خواهد کرد. نمازخواندن عیسی پشت سر امام زمان علیه السلام صفای دیگری خواهد داشت.

دنیا به خود می بالد، درختان و پرندگان و گلها و دلها وهمه وهمه تابش خورشید امید را جشن گرفته اند. هیبت او آ ن چنان قوی است که بند دل طاغوت ها را پاره کرده است، فرعون ها از غرق شدن در دریای هیبت و عظمت او هراسانند و نمرودها از ترس سپاهیان او در حیرت.

مستضعفین عالم به سفره رحمت الهی دعوت شدند، پرچم های قیام، منتظر دست های مهدی و یاران مهدی اند، فریاد علم عباس بلند است و امروز خوشحال که دیگر تیری به علم عباس اصابت نخواهد کرد و علم عباس به زمین نخواهد افتاد.

این باردیگر در کربلا سر یزیدها بریده خواهد شد. ابن ملجم ها بار دیگر نابود خواهند شد و در نهروان تمام مخالفین اسلام نابود خواهند شد. این بار در صفین معاویه ها نخواهند توانست شیعیان را گول بزنند. گردن معاویه های زمان خواهد شکست.

دیگر فرزندان حسین تشنه نخواهند ماند بلکه ساقیان معرفت وعلم وعشق خواهند بود. دیگر اسارتی نیست، اسارت های عاشقان حسین علیه السلام از بین خواهد رفت و این اهل طاغوت اند که گردنشان به زنجیر اسارت بسته خواهد شد.

دیگر سفره فقرا خالی از نان نخواهد ماند. دیگر علی با کیسه نان شبها به در خانه ها نخواهد رفت، چون همه بر سفره شان بهترین طعام را دارند. بلکه باید در خانه علی رفت تا علم و معرفت آموخت.

دیگر امام کاظم علیه السلام در زندان کفر نخواهد ماند. بلکه این هارونها هستند که همراه «سندی بن شاهک»ها عمری در زندان بدبختی و جهنم خواهند ماند.

دیگر ولایتعهدی به علی بن موسی الرضا علیه السلام اجبار نخواهد شد. بلکه این مأمونها هستند که نابود خواهند شد.

دیگر امام جواد علیه السلام مسموم نخواهد شد. دیگر امام حسن علیه السلام تنها نخواهد ماند و به زور صلح را نخواهد پذیرفت. دیگر امام هادی و امام حسن عسکری علیهم السلام در حصر نخواهند بود. بلکه دوران آزادی این چشمه هاست و فضای استفاده از این کوثرهای الهی آزاد است.

آری...

تولد مهدی است. بزرگ پرچمدار اسلام، همان که از سلاله حسین بن علی علیه السلام است. کسی که اسلام را زنده کرد. فریادی که از حسین در کربلا نشأت گرفته است.

مهدی کسی است که عمه اش زینب، رنج اسارت گرفته است. و آمده تا پرچم اسلام ناب محمدی را در تمام قله های دنیا به اهتزاز درآورد.

و او منتظر می خواهد. منتظرانی که در اخلاق مجسمه کامله اسلام اند و در اخلاق سنگر تقوا را فتح کرده اند و به ورع رسیده اند؛ هر غذایی را نمی خورند، هر کلامی را نمی گویند، هر مجلسی را نمی روند، زیرا که شاید مورد رضای محبوب دلهامان صاحب الزمان نباشد. منتظرانی که همچون حنظله اند، حاضرند برای مهدی از جان و مال و زندگی و لذت و شهوت بگذرند.

و اما بعد از ظهور...

دیگر مردم فلسطین زیر آوار جنایات جنگی اسرائیل له نخواهند شد. کودکان فلسطینی در بهترین مدرسه، پشت بهترین میزها درس خوشبختی خواهند خواند.

مردم لبنان همسایه اسرائیل نیستند. اسرائیل نابود شده و دیگر اسرائیلی نیست. و آن روز مردم لبنان همسایه شیعیانی به رنگ خود هستند.

آمریکا زباله دان است و پنتاگون لجنزار و محل کرمهای آلوده که دفن خواهند شد.

آن روز در جهان صلح و صفا برقرار است. مرزها برداشته خواهند شد و همه جا تمثال مهدی است که می درخشد.

فقری نیست، کینه ای نیست، همه جا محبت است. همه جا اکرام و احترام است. و آن روز برای اولین بار مدینه فاضله تجربه خواهد شد.

میلاد آن امام همام بر تمام قلبهای عاشقش مبارک باد.